Lees hier verslagen van eerdere knuffelparty's
Verslag van de eerste Eindhovense knuffelparty,
12 november 2005
Op zaterdag 12 november 2005 was het dan zo ver. De eerste Eindhovense
knuffelparty. Lees hier het verslag!
Een groep van 12 mensen. Van begin 20 tot midden 60. Mensen uit België, geboren en getogen Eindhovenaren, maar ook mensen komend uit heel Nederland! Mensen die elkaar nog nooit gezien hadden. Maar ook vrienden die samen kwamen.
Het is een heerlijke avond geworden vol menselijke warmte en genegenheid. Een heel ontspannende en toch diepgaande avond. Een avond in een intieme, ongedwongen en vooral veilige sfeer waarbij er met veel humor en wederzijds respect is aangeraakt.
Knuffelen maar niet verder.
De avond werd als een soort workshop gepresenteerd. Het werd heel langzaam opgebouwd. En erg goed begeleid. Samen gingen we op weg. Na de eerste stappen werd het verbazingwekkend eenvoudig om elkaar aan te raken. Om een knuffel te geven en te ontvangen en al heel snel voelde het heel vertrouwd. En hebben we ons overgegeven aan de kunst van het genieten.
Een bijkomend voordeel is dat op een leuke manier knuffellaars elkaar hebben ontmoet. Na afloop hebben we nog ruim anderhalf uur samen gezeten, dicht bij elkaar, samen wat gedronken, hapjes gegeten, gelachen en nagepraat. Nieuwe vriendschappen gesloten. En zijn er e-mail adressen uitgewisseld.
Echt iedereen heeft genoten van de avond, er waren alleen positieve geluiden!
Een korte impressie van de reacties van de deelnemers van de knuffelparty:
- Ik vond het spannend om te komen. Maar ik ben blij dat ik gekomen ben.
Ik zal hier zeker reclame voor maken!
- Ik vind het allemaal ontzettend goed verzorgd.
- Wat een fijne mensen zijn er aanwezig! En wat een veilige sfeer!
- Een hele goede opbouw van de oefeningen.
Het was makkelijk om contact te maken en om los te laten.
- Wat een bijzonder avond!!
- De avond heeft me echt heel goed gedaan.
Ik voel me ook heel goed en heel erg “schoon”.
- Wat een bijzondere avond!! De folder en de website hebben hun veelbelovende uitsraling méér dan waar gemaakt.
- Pure magie! Hoe een groep mensen die elkaar net kennen en die als ze elkaar tegen zouden komen in de trein elkaar niet eens in de ogen zouden kijken zoiets moois samen kunnen delen.
- Ik ben dronken van de aanrakingen.
Dit is geweldig en heftig verslavend!
- Wow! Ik ben er helemaal …. stil van!
- Ik had na afloop 'n heel aangenaam 'feel-good' gevoel, méér nog ik ws ronduit euforisch, eeb gevoel dat ook de dagen erna overheerste. Dit is gewoon wonderlijk!
Met een feel-good gevoel verlieten de deelnemers de avond. Een stuk gelukkiger, het hart een stuk opener en de kunst van het genieten een stuk vaardiger!
Verslag van de knuffelparty
10 december 2005
Dat was weer erg heerlijk! Helaas was de avond veel te snel voorbij. De tijd vloog voorbij! Gelukkig hebben we na afloop nog lang knus samen gezeten. Pratend, lachend, wat eten en drinken, dicht bij elkaar. Toen we uiteindelijk de kou weer in gingen was dat met een brede glimlach, een warm gevoel in het hart en enkele nieuwe vrienden. Hiermee kunnen we het wel volhouden tot 2006!
Het is zo moeilijk om goed uit te leggen wat een knuffelparty precies is. Zoals een van de deelnemers het zo duidelijk zei: 'dit valt niet na te vertellen, dit moet je beleven'. Ik denk dan ook dat de reacties van de deelnemers aan de vorige knuffelparty meer zeggen dan wat dan ook:
- 'Ik vond het een hele bijzondere avond en heb er van genoten en ik voelde me heel op me gemak, me weer opgeladen.'
- 'Het was me bij elkaar weer prima bevallen. Doet me goed!'
- 'Ik heb het erg naar mijn zin gehad. Ik vond de sfeer heel warm..'
- 'Ik heb absoluut genoten van de knuffelparty.'
- `Héél bijzonder deze avond. De aanrakingen, toegankelijkheid tot de ander en jezelf daarin vinden. Fijn, fijn, fijn!!!'
- 'Ik denk er nog iedere dag aan terug. Alsof ik een mooi sprookje heb meegemaakt...´
- 'Wat een knuffelavond zo mooi maakt: de positieve kracht van mensen dicht om je heen; het veilige aanraken.'
- 'Ik kwam eigenlijk helemaal geen knuffels halen, of knuffelen leren. Ik was vooral nieuwsgierig wat ik ermee zou kunnen. Ondertussen heeft het wél wat in me losgemaakt. Ik heb al twee mensen geknuffeld! ´
Verslag van de knuffelparty van
12 december 2005
door Roy Mevissen
Het is een rage die uit de VS is komen overwaaien: Knuffelparty’s. Collectieve omhelspartijtjes die georganiseerd worden omdat het goed en gezond voor je is, beweren knuffelgelovigen. In Eindhoven kan dat sinds kort ook. Peper ging een kijkje nemen.Zoekend naar dat fijne gevoel.
Mijn vinger gaat naar de deurbel. Mijn hart klopt in mijn keel. Hard. Want achter die deur, wachten mensen op me. Ze willen aangeraakt worden. Door mij onder andere. Want ik ben een deur verwijderd van deelname aan een Eindhovens Knuffelfeest.
‘Waar ben ik in godsnaam aan begonnen?’, schiet er door mij heen. ‘Waarom moest ik weer zo nodig…?’
Ik hoor het ze nog zeggen mijn collega’s: ‘typisch iets voor jou Roy’. En ik geef toe; ik ben niet vies van een knuffeltje. Ik zit graag aan mensen. Maar dat zijn mensen met wie ik iets heb.Voor wie ik iets voel, op mijn eigen, rare manier. Dan friemel ik. Zo ben ik nu eenmaal. En een verhaal over zo’n Knuffelparty leek hen wel leuk. Mij ook trouwens. Dus ‘het was echt iets voor mij’. Maar nu ik daadwerkelijk voor de deur sta, breekt het angstzweet uit.
De deur gaat open en er is geen weg meer terug. Een vriendelijke, kalende man heet mij welkom. Hij begeleidt mij naar de woonkamer waar mijn mede knuffelaars zitten. Mijn ogen flitsen met ongekende snelheid langs het gezelschap. Ik scan, beoordeel en oordeel. ‘Bij wie wil je in de armen liggen?’, hoor ik mijn geweten vragen. Ik schrik van mijn eigen vraag en gedrag. Ik vind mijn mede knuffelaars oud. En ze zien er new age-achtig uit. Tenminste, een enkeling. Dat is nu precies wat ik niet ben. Dat was ook mijn angst vooraf, dat ik in een zweverig gezelschap terecht zou komen. ‘Niet oordelen. Ondergaan. Dat is het devies!’, besluit ik.
Leidster Suzie is een schat. Ik heb haar meerdere malen gesproken vooraf en ze stelt gerust. Ze legt uit dat je niets hoeft te doen wat je niet wilt. Dat je altijd apart kunt gaan zitten en dat alles in rustige stappen opgebouwd wordt. Daarom beginnen we met een meditatie. ‘Een meditatie?’, klinkt het weer in mijn hoofd. Ik moet mijn geweten meteen gelijk geven; ik heb nooit gemediteerd en durf ook niet naar het ‘hoe’ te vragen, maar net als de groep trek ik mijn schoenen uit en ga met de ogen dicht op de grond liggen. Of ik echt voldaan heb aan de meditatiewetten weet ik niet, maar het was in elk geval lekker om even te liggen.
We gaan handjes schudden. Voeren korte, duale gesprekjes als we kriskras door elkaar door de woonkamer banjeren. Ik lieg en zeg telkens dat ik al wat rustiger ben. Maar van binnen roept mijn geweten steeds harder. Zeker als Suzie ons vraagt om te dansen. Terwijl mijn knuffelgenoten kirrend van genot een soort horlepiep dansen, kan ik nauwelijks bewegen. Ik blokkeer.Als ik tijdens een warming up-aanraking ook nog eens de vraag krijg of ik ooit iets voor mannen gevoeld heb, is de stem in mijn hoofd oorverdovend hard. ‘vluchten, nu!’
Ik voer heel even een innerlijke conversatie. Even een pas op de plaats. Er zijn twee opties. Of ik ga. Of ik stop met zeuren en ga volledig op in dit feest.
Ik besluit tot het laatste.
Ik schakel mijn brein uit. Zover dat kan. Ik wil ervaren. Sluit mijn ogen als ik iemand aanraak. Dat helpt. Het is niet dat ik de knuffelaars om mij heen afstotelijk vind. Helemaal niet, maar ze zijn vreemd voor me. Dus voelt het onnatuurlijk om ze aan te raken. Ik heb nog geen friemelbehoefte zoals die er zo vaak is. Ik schuif dat ‘anti’-gevoel opzij. Omdat dat dat ratio is. Ratio op deze plek is niet goed, besluit ik. Het gevoel moet winnen. Dat lukt.
Ik streel zonder dat ik mij realiseer wie ik streel. Ik kneed mannenschouders, woel heerlijk door de haren van seksegenoten, streel masculiene gezichten. En ik voel me niet eens homoseksueel. Omdat ik zo niet meer denk. Ik geef alleen liefde. Geen erotiek. Dat voel ik zo; en wat is dáár in godsnaam mis mee?
Maar het mooie is: ik krijg ook liefde. Heel veel. Van fijne vrouwelijke handen die lekker over mijn kale kop glijden. Ik voel handen op mijn billen. Mannelijke handen ook. Op mijn buik en benen. Heerlijk! Aandacht, warmte, ik ben er dol op. En ik geniet. Intens.
Ik word zelfs enthousiast als we weer gaan dansen. Ik! De grootste anti-Jim die er op deze aardkloot rond sloft. Ik mag ritmisch bewegen en díe dingen doen die ík voel. Dat bevalt wel. De mevrouw die achter mij staat, volgt me. Strelend. Steunend. Alsof ze mij draagt, geestelijk. Ik weet het, het klinkt vreselijk zweverig en dat spijt me, maar zo voelt het. Het is fantastisch. Ik zweef. Ik reis vliegend door een prachtige blauwe lucht. Ik suis door maagdelijk witte wolken en voel me enorm vrij. ‘Free as a bird’. Ik ben de grootste adelaar ter wereld, terwijl ik die mevrouw alle mooie plekjes in mijn zelf geschilderde droomwereld laat zien. Wat een sprookjesachtige ervaring.
We knuffelen nu in sandwich-stand. Eentje in het midden, twee mede knuffelaars er om heen. Ieder decent plekje op mijn lichaam wordt aangeraakt. Het voelt zo normaal. Menselijke handen die als kleine verwarminkjes hitte door mijn lijf stoten. Ik knetter en knisper van binnen. Ik voel vrede in mijn lange lijf. De apotheose moet dan nog komen, een soort van knuffelorgie op de grond waarbij iedereen door, over en naast elkaar ligt. Als dat voorbij is, betrap ik mij er zelf op dat ik het jammer vind dat het eindigt.
Met een dikke knuf neem ik afscheid van iedereen. Ik stap de koude mist in, maar voel die niet. Ik verheug me op S. die thuis op mij wacht. Ik ga zwevend naar huis. Kijk heel anders naar de wereld nu. Lach vriendelijk naar iedereen die ik ontmoet. Ik voel liefde. Ik ben liefde. Mijn God, wat denk ik raar.
‘Valt zo’n ervaring uit te leggen?’, vraagt mijn geweten me als ik in de trein zit. ‘Ik denk het niet’, antwoord ik. ‘Gebruik toch eens vier woorden om dat gevoel te omschrijven’, probeert de stem toch nog een keer. Ik antwoord: ‘Leven, leven, leven, leven. Ik voel leven door mij stromen. En het is warm.’
Verslag van de knuffelparty 19 februari 2006
De eerste knuffelparty in het nieuwe jaar. Guur, somber en nat weer. Wat was het heerlijk om bij te tanken op de knuffelparty. Het was weer een warme, liefdevolle, ongedwongen en veilige avond.
Van heinde en verre waren er mensen gekomen, onder andere uit Brugge (België), Den Haag, Leleystad. Maar ook mensen die lekker op de fiets gekomen waren. Een fijn evenwicht tussen mannen en vrouwen. De leeftijd lag tussen midden 20 tot eind 50. Langzaam gingen we samen op weg. En na de eerste stappen werd het verbazingwekkend eenvoudig om elkaar aan te raken. Om knuffels te geven en te ontvangen. Het voelde snel vertrouwd. En konden we allemaal weer in contact komen met het gevoel dat aanraken heel natuurlijk is. En heel erg goed voor je.
Want behalve heerlijk en natuurlijk is aanraken ook gezond. We hebben genoten van de kracht van aanrakingen. We konden allemaal al heel snel het geluk door onze aderen voelen stromen. Dat wordt veroorzaakt door hormonen als endorfine en oxytocine. Aanraken is zo goed voor je! Een van de deelnemers heeft het mooi verwoord dat hij het zo goed kon voelen, het gelukshormoon in zijn aderen, hij voelde zelfs een lichamelijke reactie:
“het was zo goed, ik werd er stil van en rustiger .. zelfs mijn stem zakte ervan…!”
Nog enkele andere reacties over deze avond:
‘Fijne avond, warm en gezellig’
‘Het was weer heel vertrouwt, hartelijk en warm. Een opladen van de accu midden in de wintertijd. Bedankt!’
‘Het was mijn eerste keer, maar een heel goede ervaring. Nooit geweten dat dit zo bestaat en zo mogelijk is. En een fijne veilig omgeving. Heb de batterij weer goed opgeladen!’
‘voor herhaling vatbaar!’
‘Was erg fijn, knus een warm gevoel. Was de moeite om helemaal uit België te komen. Dank je wel voor deze eerste ervaring’
‘Weer een nieuwe beleving .. in het begin kennismaken, onwennig, maar door de oefeningen steeds vertrouwder. Tijd bestond niet meer in de knusheid/kluwen strelingen door/tegen elkaar te liggen. Een openbaring. Warm, warm en zacht. Weer eens? Wanneer??’
‘Dank je wel voor de goede verzorgen van de in- en uitwendige mens!!’
‘Ga door!’
Na de knuffelparty hebben we nog lang knus samen gezeten. Er zijn ervaringen uitgewisseld en ook e-mail adressen. Iedereen ging met een fijn gevoel naar huis!
Op zaterdag 22 april jl. hebben we weer genoten van een knuffelavond. Het was een heerlijke avond vol warme koesteringen; liefdevolle tedere aanrakingen, warmte en genegenheid. Ik voel me echt ontspannen en weer helemaal thuis bij mezelf, vol liefde en leven. Zoals een van de deelnemers, dat zo mooi verwoorde: het lichaam is zeer tevreden, het hart gloeit en de geest is merkwaardig rustig!
Ik kon ze bijna voelen stromen, de heerlijk voelende stof oxytocine die vrij komt bij aanraking. Ik voelde het nog dagenlang. Een van de deelnemers mailde me: sinds zaterdagavond glimlach ik steeds wanneer ik aan de
knuffelparty denk. Mooi! Zo voel ik dat zelf ook.
Na afloop was er in de huiskamer nog een bijzonder mooie afsluiting. Nog uren hebben we samen, dicht bij elkaar, gezeten. Zowel dagelijkse als universele thema’s werden in een ontspannen sfeer uitgediept. Wat ik ook heel bijzonder vond, een van de deelnemers, dichter, droeg werk voor uit eigen werk. Ik was tot op het bot geraakt er door! Prachtige zinne- , hart- en geestprikkelende meesterwerkjes. Een andere deelnemer had voor iedereen een bloem had mee gebracht! Wat een mooi gebaar!
Ik kreeg ook weer heel mooie, lieve hartverwarmende reacties. Die wil ik graag met jullie delen:
- Met enige terughoudendheid gekomen en met een rijke ervaring gegaan
- Ik vond het heerlijk!
- Het was een fijne hartverwarmende avond.
- Zalig, ik voel de energie in me opkomen: ik wil dansen, zingen, huilen van blijdschap. Dank jullie!
- Hartelijk dank voor de goed verzorgde avond, een indrukwekkende ervaring die mede dankzij jullie zorgvuldige begeleiding mogelijk is gemaakt.
- Bedankt voor de zeer warme ontvangst, perfecte organisatie van de catering en de opbouw van de avond. Doet me goed!
- Het was fantastisch al die vriendelijke, positieve mensen te ontmoeten en te knuffelen.
- Het was wederom een hartverwarmende en overweldigende avond geweest; het geeft me nog een warm gevoel; hartelijk dank daarvoor.
- Het was een mooie ontdekkingstocht.
- Goed verzorgd. Kwam royaal, vrijgevig en gastvrij op me over. Dit aspect van de avond had ik niet verwacht.
- De avonden zijn voortreffelijk georganiseerd en verzorgd.
- De persoonlijke aandacht die jullie aan mij gaven en aan de andere mensen kon ik zeer waarderen.
